بخش اول

درک پریود شما

در زندگی هیچ‌چیز برای ترسیدن وجود ندارد، بلکه فقط باید آن را درک کرد. اکنون زمان آن است که بیشتر بفهمیم تا کمتر بترسیم.

~ ماری کوری ~

صفحه 2

اتفاق بزرگی در حوزه سلامت پریود در حال رخ دادن است. اگر این کتاب را در دست گرفته‌اید، پس شما هم بخشی از این جنبش هستید.

پریودها دارند از نهان خارج می‌شوند. آن‌ها دیگر چیزی نیستند که صرفاً باید تحمل شوند، پنهان گردند یا با پیشگیری‌های هورمونی تنظیم شوند. همان‌طور که در فصل‌های آینده خواهیم دید، دوران اوج کارایی قرص‌های ضدبارداری به پایان رسیده است. گزینه‌های بهتری برای پیشگیری از بارداری وجود دارد. راهکارهای به‌مراتب بهتری برای مشکلات پریود وجود دارد. روزبه‌روز زنان بیشتری به قرص نه و به چرخه‌های طبیعی و ماهانه خود بله می‌گویند.

اپلیکیشن‌های پریود بخشی از این تغییر هستند. اکثر بیماران من از این اپلیکیشن‌ها استفاده می‌کنند؛ خود من هم استفاده می‌کنم. وقتی از دخترخوانده نوجوانم پرسیدم که آیا از اپلیکیشن پریود استفاده می‌کند، طوری گفت البته که انگار سؤال احمقانه‌ای پرسیده‌ام.

اپلیکیشن‌های پریود، برنامه‌های گوشی‌های هوشمند هستند که به شما اجازه می‌دهند داده‌های مربوط به چرخه ماهانه خود را ثبت کنید. می‌توانید تاریخ شروع پریود را ثبت کنید. می‌توانید علائم و نشانه‌هایی مانند لکه‌بینی، حساسیت پستان‌ها و خلق‌وخو را دنبال کنید. البته می‌توانید همین کار را با قلم و کاغذِ قدیمی هم انجام دهید، اما اپلیکیشن پریود به‌نوعی آسان‌تر و صمیمی‌تر است. گوشی شما همیشه در کیفتان یا در دستتان است. اپلیکیشن‌های پریود با دعوت کردن قاعدگی به زندگی روزمره ما، باعث می‌شوند پریود کمتر تهدیدآمیز به نظر برسد. آن‌ها پریود را عادی جلوه می‌دهند؛ چیزی که البته هست و همیشه بوده است.

پریود شما در چه وضعیتی است؟ آیا هر ماه اتفاق می‌افتد؟ اصلاً پریود می‌شوید؟ آیا سنگین، دردناک یا به شکلی دشوار است؟ شاید به‌تازگی مصرف قرص را قطع کرده‌اید یا به فکر قطع کردن آن هستید. صرف‌نظر از سن یا موقعیتتان، زمان آن رسیده که پریود خود را بشناسید. هیچ زمانی بهتر از الان برای این کار نیست.

پریود شما سعی دارد چیزی به شما بگوید

پریود شما فقط یک پریود ساده نیست؛ بلکه بازتابی از سلامت زیربنایی شماست. وقتی سالم هستید، چرخه قاعدگی شما آرام، منظم و بدون علائم نامطلوب از راه می‌رسد. وقتی به شکلی ناسالم باشید، چرخه شما داستان را بازگو خواهد کرد.

من از شما دعوت می‌کنم به پریود خود به عنوان کارنامه ماهانه نگاه کنید. هر ماه، پریود می‌تواند گزارش مفیدی از وضعیت سلامت عمومی شما ارائه دهد. این اطلاعات فوق‌العاده ارزشمند هستند. چه راهی بهتر از این برای اینکه بدانید چه کاری باید انجام دهید و چه چیزی را باید تغییر دهید؟

کالج متخصصان زنان و زایمان آمریکا نیز با این موضوع موافق است. در دسامبر ۲۰۱۵، آن‌ها به همراه آکادمی اطفال آمریکا، بیانیه پیشرو و بی‌سروصدایی را با عنوان قاعدگی در دختران و نوجوانان: استفاده از چرخه قاعدگی به عنوان یک علامت حیاتی صادر کردند. در آن بیانیه آمده است:

"شناسایی الگوهای غیرطبیعی قاعدگی در دوران نوجوانی ممکن است به شناسایی زودهنگام نگرانی‌های احتمالی سلامت در بزرگسالی کمک کند. برای پزشکان مهم است که درکی از الگوهای قاعدگی دختران نوجوان داشته باشند، توانایی تمایز بین قاعدگی طبیعی و غیرطبیعی را کسب کنند و مهارت ارزیابی بیمار نوجوان را داشته باشند. با گنجاندن ارزیابی چرخه قاعدگی به عنوان یک علامت حیاتیِ اضافی، پزشکان بر اهمیت آن در سنجش وضعیت کلی سلامت بیماران و مراقبان آن‌ها تأکید می‌کنند."

این کالج می‌گوید پزشکان باید همیشه از بیماران درباره قاعدگی سؤال کنند و به دختران توصیه کنند که چرخه‌های خود را ثبت کنند. با این کار، پزشکان به بیماران نشان می‌دهند که قاعدگی بازتاب مهمی از سلامت کلی آن‌هاست. وقتی آن بیانیه را خواندم، نزدیک بود از خوشحالی گریه کنم. بالاخره! البته که حق با آنها است؛ قاعدگی بازتابی از سلامت کلی یا همان چیزی است که آن‌ها علامت حیاتی می‌نامند. در طول تمام بیست سال کار با بیماران، من برای ارزیابی سلامت و تعیین طرح درمانی صحیح، به اطلاعات مربوط به قاعدگی تکیه کرده‌ام. به همین دلیل است که همیشه از بیمارانم درباره پریودهایشان می‌پرسم؛ حتی اگر برای مشکل دیگری پیش من آمده باشند.

موردِ بیمارم، مگان، را در نظر بگیرید.

مگان: وضعیت پریودت چطور است؟

مگان ۲۶ ساله بود که برای درمان پسوریازیس (صدف پوستی) پیش من آمد؛ یک اختلال ایمنی که باعث ایجاد لکه‌های خشک و پوسته‌پوسته روی پوست می‌شود. پسوریازیس او روی پوست سر و آرنج‌هایش را درگیر کرده بود و به نظر می‌رسید با استرس بدتر می‌شود. مگان می‌گفت این بیماری را از پدرش به ارث برده است. چند سؤال دیگر از مگان پرسیدم. چه زمانی شروع شده بود؟ (وقتی ۱۳ ساله بود) آیا آلرژی داشت؟ (خیر) آیا مشکلات گوارشی داشت؟ (خیر) سپس پرسیدم:

وضعیت پریودت چطور است؟

او گفت: منظورتان چیست؟

آیا هر ماه پریود می‌شوی؟ آیا بین پریودها درد یا لکه‌بینی داری؟

مگان گفت پریودش خوب است چون قرص پیشگیری مصرف می‌کند.

گفتم: آن که پریود نیست! منظورم این است که قبل از اینکه قرص بخوری، پریودت چطور بود؟

پریود مگان تا ۱۶ سالگی شروع نشده بود و بعد از آن هم سبک و نامنظم بود. پزشکش آزمایش خون تجویز کرده و گفته بود همه چیز طبیعی است و به مگان پیشنهاد داده بود که قرص بخورد .

توضیح دادم: حتماً دلیلی برای پریودهای نامنظمت وجود داشته است و ممکن است همان مشکل زمینه‌ای باشد که در ایجاد پسوریازیس تو هم نقش دارد. چند آزمایش خون تکمیلی درخواست کردم؛ همه چیز نرمال بود به جز کمبود آهن که در مرز هشدار قرار داشت و در آزمایش‌های قبلی مگان هم دیده شده بود. کم‌کم تصویری در حال شکل‌گیری بود. مگان مجموعه‌ای از علائم داشت که احتمال حساسیت به گندم را برای من مطرح می‌کرد:

۱) پسوریازیس ۲) کمبود آهن و ۳) پریودهای نامنظم

به مگان توضیح دادم که التهاب ناشی از گلوتن می‌تواند به طور بالقوه منجر به هر دو مورد شود: هم پسوریازیس و هم مشکلات پریود (به‌ویژه پریودهای سبک و نامنظم)

خوشبختانه، تست مگان برای شدیدترین شکل بالینی حساسیت به گلوتن، یعنی بیماری سلیاک، منفی شد. اما من متوجه شدم که مگان احتمالاً به نوع خفیف‌تری از حساسیت به گلوتن مبتلاست؛ نوعی که پوست و پریودهای او را تحت تأثیر قرار داده بود. از او خواستم به مدت شش ماه از مصرف گلوتن خودداری کند. یک ماه پس از شروع درمان، مگان مصرف قرص را قطع کرد تا ببیند آیا پریودهایش بهتر می‌شود یا خیر. به او هشدار دادم که این کار ممکن است زمان ببرد. در دو ماه اول، اتفاق خاصی نیفتاد. پسوریازیس مگان تقریباً تغییری نکرد و پریود هم نشد.

گفتم: بهبودی از اثرات گلوتن می‌تواند چندین ماه طول بکشد.

سرانجام پس از سه ماه، پوست او شروع به بهتر شدن کرد. بعد از شش ماه، او اولین پریودش را تجربه کرد و پس از آن، برای اولین بار در زندگی‌اش پریودهای منظمی داشت. درمانِ درست برای سلامت عمومی مگان، همان درمان درست برای پریودهای او بود. همیشه همین‌طور است: سلامت خود را اصلاح کنید، پریودتان اصلاح خواهد شد.

چرا پیشگیری از بارداری هورمونی راه چاره نیست

ممکن است پزشک شما اهمیت زیادی به کارنامه ماهانه شما ندهد. او به این فکر نمی‌کند که کدام مشکل ظریفِ زمینه‌ای باعث ایجاد اختلال در پریود شما شده است، چون راهکار او همیشه یکسان است: قرص بخور. قرص‌های ضدبارداری خوراکیِ ترکیبی، یکی از انواع روش‌های پیشگیری هورمونی هستند که تخمک‌گذاری را سرکوب می‌کنند.

چرا پزشک شما این‌قدر عاشق قرص است؟

او عاشق آن است چون یک راهکارِ همه‌کاره‌ی به‌ظاهر مرتب (اما ناقص) است.

پریودت عقب افتاده؟ قرص بخور

درد پریود داری؟ قرص بخور

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یا اندومتریوز داری؟ قرص بخور

سپس، هر زمان که بخواهید باردار شوید، می‌توانید داروی باروری مصرف کنید. تجویزهای رایج پزشکی برای مشکلات پریود به این صورت است:

مشکلات پریود ← قصد بارداری دارید؟

← بله (قرص باروری بخورید)

← خیر (قرص پیشگیری بخورید)

6

اعتراف می‌کنم که قرص می‌تواند یک راهکار چسب‌زخمی و قابل پیش‌بینی باشد. چربی پوست را سرکوب می‌کند، بنابراین جوش‌ها را از بین می‌برد. هورمون‌ها را از کار می‌اندازد، بنابراین علائم آزاردهنده‌ی کارنامه ماهانه را پاک می‌کند؛ اما این فقط تا زمانی است که به مصرف آن ادامه دهید. همان‌طور که در فصل بعد خواهیم دید، کنار گذاشتن قرص می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. در نهایت، قرص شما را مجبور به خونریزی می‌کند که هم برای شما و هم پزشکتان اطمینان‌بخش است. اما یک مشکل وجود دارد: خونریزی ناشی از قرص، یک پریود واقعی نیست. پریود واقعی، بخش پایانیِ مجموعه‌ای از رویدادهای هورمونی است که شامل تخمک‌گذاری و ساخته شدن پروژسترون می‌شود (که در ادامه بحث شده است).

یک پریود واقعی تقریباً هر ۲۸ روز یک‌بار رخ می‌دهد، زیرا این مدت زمانی است که تخمدان‌های شما برای انجام آن فرآیند نیاز دارند. پریود واقعی یعنی عملکرد سالم تخمدان‌های شما. خونریزی ناشی از قرص حاصلِ تخمک‌گذاری نیست؛ بلکه یک خونریزی ناشی از قطع دارو است. این داروها پوشش داخلی رحم را تحریک می‌کنند اما تخمدان‌های شما را خاموش نگه می‌دارند. خونریزی قرص فقط به دوز مصرفی دارو بستگی دارد.

یک لحظه صبر کنید. آیا من همین الان گفتم که پیشگیری از بارداری هورمونی با خاموش کردن تخمدان‌ها و قطع هورمون‌های شما عمل می‌کند؟ بله. با مصرف قرص، شما هیچ هورمون جنسی از خودتان ندارید. در عوض، داروهای استروئیدی به عنوان نوعی جایگزین هورمونی به شما داده می‌شود؛ چیزی شبیه به درمان جایگزینی هورمونی که به زنان در دوران یائسگی داده می‌شود. جایگزینی هورمون شاید ایرادی نداشت اگر داروهای استروئیدی به خوبیِ هورمون‌های خودتان بودند، اما این‌طور نیست. داروهای استروئیدی موجود در وسایل پیشگیری هورمونی، با استروژن و پروژسترون خودِ شما یکی نیستند و همان‌طور که در فصل بعد خواهیم دید، این موضوع می‌تواند مشکل بزرگی برای سلامتی ایجاد کند.

نکته: قرص، هورمون‌ها را تنظیم نمی‌کند؛ بلکه آن‌ها را کاملاً خاموش می‌کند.

این کتاب فرصتی برای شماست تا از پزشکیِ مبتنی بر قرص فاصله بگیرید و کارها را متفاوت انجام دهید. بازسازی طبیعیِ پریود با پزشکیِ مبتنی بر قرص متفاوت است، زیرا ملایم و بدون عوارض جانبی است. همچنین از نظر رویکرد، تفاوتی بنیادین دارد؛ چرا که با حمایت از تخمدان‌ها عمل می‌کند، نه سرکوب آن‌ها.

بازسازی طبیعی پریود، به قاعدگی شما به عنوان همان علامت حیاتی که کالج متخصصان زنان بر آن تأکید دارد، احترام می‌گذارد. بهترین ویژگیِ بازسازی طبیعی پریود این است که وقتی جواب می‌دهد، تأثیرش همیشگی است. تا زمانی که شما سالم بمانید، پریودتان هم سالم خواهد ماند. از این منظر، این روش راهکاری بسیار قدرتمندتر و پایدارتر از آن چیزی است که قرص هرگز بتواند باشد.

مثل یک کارآگاه باشید

خب، از کجا باید شروع کرد؟ درمانِ درست برای سلامتی و پریودهای شما چیست؟ آیا چیزی به سادگیِ پرهیز از گلوتن است، همان‌طور که برای مگان بود؟ یا موضوع کاملاً متفاوتی در میان است؟ برای یافتن بهترین درمان، ابتدا باید یاد بگیرید سرنخ‌های پریودتان را تفسیر کنید. این کتاب راهنمای گام‌به‌گام شما برای انجام این کار است. ابتدا به این می‌پردازیم که پریود شما باید چگونه باشد. سپس برخی از مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید و دلایل آن‌ها را بررسی می‌کنیم. همان‌طور که پیش می‌رویم، لطفاً پرسیدن این سؤالات را از خودتان شروع کنید و به پاسخ‌های احتمالی فکر کنید.

برای مثال:

• آیا پریود شما حداقل هر ۳۵ روز یک‌بار اتفاق می‌افتد؟ اگر نه، ممکن است دچار وضعیتی به نام سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یا PCOS باشید که در فصل ۷ درباره آن بحث خواهیم کرد. یا ممکن است مشکلی در تیروئیدتان داشته باشید. PCOS و بیماری تیروئید تنها دو مورد از دلایل متعدد پریودهای نامنظم هستند.
• آیا پریود شما دردناک است؟ اگر چنین است، باید به غذاهای التهاب‌زا فکر کنید. شاید به مکمل منیزیم نیاز داشته باشید.
• آیا درد پستان پیش از قاعدگی را تجربه می‌کنید؟ درد پستان آن‌قدر شایع است که احتمالاً اصلاً آن را نشانه چیز خاصی نمی‌دانید. درد ملایم پستان می‌تواند نشانه طبیعیِ تخمک‌گذاری باشد، اما درد شدیدتر می‌تواند به این معنا باشد که یدِ کافی در رژیم غذایی خود ندارید.

این‌ها سؤالاتی نسبتاً واضح هستند. اما مهم‌ترین سؤال از همه این است:

آیا تخمک‌گذاری می‌کنید؟

وقتی صحبت از سلامت پریود می‌شود، همه چیز به تخمک‌گذاری ختم می‌شود. تخمک‌گذاری یعنی آزاد شدن یک تخمک از تخمدان شما. احتمالاً می‌دانید که تخمک‌گذاری برای بچه‌دار شدن ضروری است، اما چرا برای سلامت پریود این‌قدر اهمیت دارد؟ اهمیت تخمک‌گذاری در این است که از این طریق، شما تمام مراحل چرخه قاعدگی را طی کرده و به مرحله ریزش یا همان پریود می‌رسید. تخمک‌گذاری همچنین راهی است که بدن شما از طریق آن پروژسترون می‌سازد؛ هورمونی که اگر بگوییم شگفت‌انگیز است، کم گفته‌ایم.

8

پروژسترون یک هورمون تولیدمثلِ استروئیدی است که پس از تخمک‌گذاری، توسط یک غده موقت در تخمدان شما تولید می‌شود. این هورمون برای خلق‌وخو، متابولیسم و استخوان‌ها مفید است. همچنین برای پریود شما بسیار سودمند است. در واقع می‌توان گفت وقتی صحبت از سلامت پریود است، همه چیز به پروژسترون بستگی دارد. در فصل‌های آینده درباره پروژسترون بیشتر خواهیم آموخت، اما در این مرحله همین کافی است که بدانید به احتمال قریب به یقین، شما به پروژسترون بیشتری نسبت به آنچه در حال حاضر دارید، نیاز دارید.

چطور بفهمیم تخمک‌گذاری می‌کنیم و پروژسترون می‌سازیم؟

نشانه‌های احتمالی تخمک‌گذاری شامل ترشحات بارور و داشتن چرخه منظم است. شواهد قطعی تخمک‌گذاری شامل افزایش دمای پایه بدن و افزایش سطح پروژسترون در آزمایش خون (که در اواسط فاز لوتئال انجام شود) می‌باشد. صرفِ وقوع پریود، دلیلی بر تخمک‌گذاری نیست، زیرا داشتن چرخه بدون تخمک‌گذاری امکان‌پذیر است. برای اطلاعات بیشتر، لطفاً به بخش نشانه‌های فیزیکی تخمک‌گذاری در فصل ۳ و آزمایش پروژسترون در فصل ۵ مراجعه کنید.

تفسیر سرنخ‌های پریود تا حدودی کاری است که خودتان می‌توانید انجام دهید؛ هر چه باشد، شما بدن خود را بهتر از هر کسی می‌شناسید. با این حال، در مراحلی ممکن است نیاز داشته باشید از پزشک یا ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی کمک بخواهید. من می‌خواهم گفتگوی شما با پزشکتان تا حد ممکن سازنده باشد و فقط به یک نسخه دیگر از قرص ختم نشود. برای رسیدن به این هدف، بخشی به نام چگونه با پزشک خود صحبت کنید را در کتاب گنجانده‌ام. ممکن است متوجه شوید که اگر بدانید چه بپرسید، پزشک شما بسیار کمک‌کننده‌تر از آن چیزی است که انتظار داشتید.

زیاد منتظر نمانید

بازسازی طبیعی پریود را به تعویق نیندازید. هرچه بیشتر آن را رها کنید، مشکلات پریود شما ریشه‌دارتر می‌شوند. الگوهای هورمونی مانند رودخانه‌های هورمونی در بدن شما هستند. در این تمثیل، هورمون‌های شما در کانال‌هایی جریان می‌یابند که توسط هورمون‌های قبلی حفر شده‌اند.

آغاز پریودها

وقتی برای اولین بار پریود شدید، استروژن برای بدن و گیرنده‌های هورمونی شما پدیده‌ای تازه بود.

در آن سن کم، شما به استروژن واکنش شدیدی نشان می‌دادید زیرا گیرنده‌های شما هنوز بسیار حساس بودند. در تمثیل رودخانه هورمونی، استروژن هنوز فرصتی پیدا نکرده بود تا بستر رودخانه خود را حفر کند. در همان سنین، احتمالاً هنوز تخمک‌گذاری نمی‌کردید یا پروژسترون مورد نیاز برای ایجاد تعادل در برابر استروژن را نمی‌ساختید.

نتیجه این وضعیت، ممکن است همان پریودهای سنگین سال‌های اولیه نوجوانی بوده باشد. با گذشت زمان، واکنش شما به استروژن کمتر شد زیرا گیرنده‌های هورمونی شما حساسیت‌شان کاهش یافت. همچنین، امیدواریم که تخمک‌گذاری و ساخت پروژسترون را شروع کرده باشید. نتیجه این فرآیند، سبک شدن طبیعی پریودهای شما بود. زمان می‌برد تا هورمون‌ها رودخانه‌های خود را حفر کنند و به همین دلیل است که در درجه اول، ایجاد یک چرخه قاعدگی سالم زمان‌بر است.

به گفته پروفسور جریلین سی پریور متخصص غدد کانادایی که در زمینه هورمون‌های باروری تخصص دارد، رسیدن به یک چرخه قاعدگی بالغ با تخمک‌گذاری منظم و سالم و سطح بهینه پروژسترون، می‌تواند تا دوازده سال طول بکشد.

دوازده سال برای بالغ شدن چرخه قاعدگی شما. بنابراین، چه اتفاقی می‌افتد اگر در دوران نوجوانی از پیشگیری‌های هورمونی استفاده کنید و دکمه توقف را بر روی این فرآیند بلوغ فشار دهید؟ احتمالاً به زمان نیاز خواهید داشت تا دوباره موتور این فرآیند را روشن کنید و ممکن است بلافاصله پس از قطع پیشگیری از بارداری، شاهد پریودهای منظم نباشید.

کریستین: یک سال تا بازگشت پریودها

کریستین هرگز توجه زیادی به پریودهایش نداشت، تا اینکه در ۲۹ سالگی و با قطع مصرف قرص، آن‌ها را از دست داد. یا بهتر بگوییم، او این‌طور تصور می‌کرد که آن‌ها را از دست داده است. در واقع، او از پیش از شروع مصرف قرص در ۱۴ سالگی، هیچ پریود واقعی‌ای نداشت. آن زمان، پریودهای او نامنظم بود که در سن ۱۴ سالگی اغلب امری عادی است، اما پزشک او این‌طور فکر نمی‌کرد. او قرص را برای تنظیم پریودهای کریستین تجویز کرد و گفت که این کار باعث می‌شود پوست خوبی هم داشته باشد، که همین‌طور هم شد. کریستین ۱۵ سال بود که قرص مصرف می‌کرد تا اینکه تصمیم گرفت مدتی به بدنش استراحت دهد. او هنوز برای بچه‌دار شدن آمادگی نداشت اما فکر می‌کرد شاید چند سال دیگر برای آن اقدام کند و می‌خواست ببیند وضعیت باروری‌اش در چه حال است.

او مصرف قرص را قطع کرد، اما در کمال ناامیدی، هیچ نشانه‌ای از پریود ندید. چند ماه گذشت و سپس پزشکش در سونوگرافی لگن، تخمدان‌های پلی‌کیستیک را تشخیص داد. او گفت که کریستین ممکن است به عارضه‌ای به نام سندرم تخمدان پلی‌کیستیک PCOS مبتلا باشد که این موضوع برای کریستین بسیار ترسناک بود. من برای کریستین چند آزمایش خون نوشتم و خوشبختانه همگی نرمال بودند. به او گفتم که احتمالاً به PCOS مبتلا نیست، اما تا زمانی که مدت بیشتری از قطع قرص نگذرد، نمی‌توانیم با اطمینان نظر بدهیم.

همان‌طور که در فصل ۷ خواهیم دید، PCOS یک وضعیت هورمونی پیچیده است که تنها با سونوگرافی قابل تشخیص نیست. مشاهده تخمدان‌های پلی‌کیستیک بعد از قطع قرص امری نسبتاً شایع است. این موضوع فقط به این معنی بود که کریستین در آن ماه تخمک‌گذاری نکرده است؛ به این معنی نبود که او دیگر هرگز تخمک‌گذاری نخواهد کرد. حالا پنج ماه از زمانی که کریستین قرص را قطع کرده بود می‌گذشت و من فکر می‌کردم ممکن است چند ماه دیگر طول بکشد تا او پریود شود.

برای کریستین توضیح دادم که او در مرحله آمنوره پس از قرص یا توقف قاعدگی قرار دارد که می‌تواند در زنانی که از سنین بسیار پایین شروع به مصرف قرص کرده‌اند، رخ دهد. خوشحال بودم که کریستین فوراً بچه نمی‌خواست، چون بیماران دیگری را در موقعیت مشابه دیده بودم که با عجله به سمت درمان‌های ناباروری سوق داده شده بودند و این موضوع همیشه مرا غمگین می‌کرد.

از کریستین خواستم داروی گیاهی پنج‌انگشت را مصرف کند که ارتباط بین غده هیپوفیز و تخمدان‌ها را تقویت می‌کند. کریستین به مدت سه ماه، روزی یک قرص ویتاگنوس (پنج‌انگشت) مصرف کرد و پس از آن پریود شد.

آمادگی برای پایان دوران قاعدگی

رودخانه‌های هورمونی شما تعیین می‌کنند که چقدر خوب به یک الگوی منظم و همراه با تخمک‌گذاری بالغ می‌شوید. آن‌ها همچنین تعیین می‌کنند که گذار شما به سمت پایان دوران قاعدگی یا همان یائسگی، چقدر آرام و بی‌دردسر خواهد بود. اگر در دهه بیست یا سی زندگی خود هستید، ممکن است خیلی به پایان پریودهایتان فکر نکنید، اما این اتفاق زودتر از آنچه تصور می‌کنید از راه می‌رسد. سن طبیعی برای یائسگی بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی است. سن طبیعی برای شروع دوران پیش‌یائسگی تا ده یا دوازده سال قبل از آن است؛ یعنی حتی از ۳۵ سالگی!

در دوران پیش‌یائسگی، چرخه‌های شما همچنان ممکن است منظم باشند، اما شاید علائمی مانند گرگرفتگی، پریودهای سنگین و بی‌خوابی را تجربه کنید. برای اطلاعات بیشتر، لطفاً فصل ۱۰ را مطالعه کنید که تماماً درباره پایان دوران قاعدگی و زمان چالش‌برانگیز پیش‌یائسگی است. من شما را تشویق می‌کنم که آن را بخوانید، حتی اگر فکر می‌کنید هنوز شامل حال شما نمی‌شود. این کار پیش‌نمایش مفیدی از آنچه ممکن است در پیش باشد به شما می‌دهد و راهکارهایی را برای کمک به خودتان در زمان لازم فراهم می‌کند.

مسیر پیش‌ رو

رودخانه‌های هورمونی شما در چه وضعیتی هستند؟

آیا استروژن و پروژسترون شما به خوبی جریان دارند؟

یا هورمون‌هایتان دقیقاً در وضعیتی که دوست دارید نیستند؟

هورمون‌های امروز شما، تعیین‌کننده هورمون‌های شما در آینده خواهند بود. اگر از روش‌های پیشگیری هورمونی استفاده می‌کنید، اکنون زمان توقف آن است. شما به سادگی نمی‌توانید در مسیر سلامت پریود خود جلوتر بروید مگر اینکه این کار را انجام دهید. قرص، رودخانه‌های هورمونی شما را منحرف کرده و حقایق کارنامه ماهانه‌تان را پنهان می‌کند و همان‌طور که در فصل بعد خواهیم دید، عوارض جانبی بیشتری از آنچه احتمالاً تصور می‌کنید دارد.